Zo ziet het weekend van een student cabin crew eruit

Na een drukke schooldag kom ik thuis met stevige honger. Gelukkig draait hotel papa/mama op volle toeren en staat het eten al klaar. Daarna plof ik in de zetel, niet om Netflix te kijken, maar om mijn vluchtvoorbereiding te maken.

Dat betekent: veiligheidsprocedures herhalen, vluchtdetails doornemen en de passagierslijst checken. Welke vlucht? Hoeveel passagiers? Baby’s aan boord? Speciale aandachtspunten? Alles passeert de revue.

Toch kan ik het niet laten om nog even met vrienden af te spreken. Het blijft tenslotte studententijd. Verwacht geen wilde avond: om 21u30 ben ik alweer thuis. Eén frisdrankje, meer zit er niet in. Prioriteiten. En dan: rap naar bed.

De wekker gaat ongenadig vroeg. Uniform aan, laatste check of ik niets vergeten ben en de auto in richting Zaventem. Ongeveer 70 minuten later arriveer ik op de luchthaven. Ook wij, crew, gaan gewoon door security. Via de personeelsingang ontmoet ik mijn collega’s voor vandaag.

We vliegen met een Boeing 737-800: twee piloten en vier cabin crew. Tijdens de briefing verdelen we de posities en overlopen we de vlucht. Daarna starten de pre-departure checks. Zodra die afgerond zijn, kan de boarding beginnen.

De boarding verloopt vlot. 189 passagiers stappen aan boord. Niemand zit écht fout, al hebben sommige passagiers behoorlijk veel handbagage bij… (en hebben we er eentje die zijn bagage verkeerd opbergt en net iets te luid protesteert).

Wanneer iedereen zit, sluiten we de deuren. “Cabin crew, arm slides”, en ik activeer de automatisch opblaasbare glijbaan die in mijn deur zit. We demonstreren de veiligheidsinstructies, ik controleer of iedereen zijn gordel vast heeft en verklaar mijn zone veilig. Klaar voor vertrek.

Boven de wolken begint de service. 24 passagiers hebben een vooraf gereserveerd menu. De overige 165 kiezen uit het buy-on-board-assortiment. Ik start vooraan met de maaltijden, terwijl mijn collega’s achteraan de verkoop van buy-on-board-assortiment voorbereiden. Daarna volgt nog de duty-free service. Jawel, het bestaat nog steeds. En ja, parfums verkopen verrassend goed in het vliegtuig.

Wanneer de passagiers gegeten hebben, is het eindelijk ook onze beurt. Ik warm een broodje en een croissant op in de oven. Fun fact: wist je dat we aan boord geen microgolf hebben, maar enkel heteluchtovens.

Ongeveer 30 minuten voor landing krijgen we het signaal van de cockpit. Tijd om de cabine klaar te maken: afval ophalen, galley opruimen, laatste checks. Ik neem plaats in mijn crew seat, klik mijn harnas vast en meld opnieuw dat mijn zone veilig is.

Na de landing: “Cabin crew, disarm slides.” Ik deactiveer de glijbaan, open de deur en word meteen begroet door een warme Spaanse bries. Veel tijd om van het Spaanse klimaat te genieten is er niet.

De passagiers stappen uit en geloof het of niet: 55 minuten later staat het vliegtuig alweer klaar met nieuwe passagiers, nieuwe koffers en zo’n 20 ton brandstof voor de terugvlucht naar Brussel. Ik moet toegeven, het was even zweten met een tikkeltje stress om ons tijdslot te halen waarop we moesten opstijgen.  

Op de terugvlucht zitten er 167 passagiers aan boord, twee baby’s en één hond. Ik herhaal de stappen zoals op de heenvlucht. In het kort: boarden, service, duty-free, eten en opruimen. Net voor de afdaling krijgen we lichte turbulentie. Even voelt het als een mini-rollercoaster, maar voor je het weet is het voorbij.

Na aankomst controleren we het vliegtuig op verloren voorwerpen. Ik berg de extra gordels en baby-zwemvestjes op die nodig waren voor de baby’s. Daarna stappen we met z’n zessen het vliegtuig af en brengt een busje ons naar de personeelsuitgang. Tijd voor de rit van 1u15 terug naar Limburg.

Thuis spring ik onder de douche, trek ik andere kleren aan en ga even langs bij familie. Daarna probeer ik nog wat te studeren voor school, al durf ik erna wel eens in slaap te dommelen. Ik maak mijn vluchtvoorbereiding voor zondag en kruip mijn bed in.

Zondag is een echte marathon. Dit keer niet vanuit Brussel, maar vanuit Luik. Voor mij opnieuw 70 minuutjes pendelen. Rond 10:00 uur arriveer ik in de crew room in Luik.

Tijdens de briefing wordt meteen duidelijk: dit wordt een drukke vlucht. Passagiers met verschillende eindbestemmingen, meerdere baby’s, een heel aantal gereserveerde maaltijden en enkele oudere passagiers die extra hulp nodig hebben bij het instappen.

(Deze vluchtrotatie bestaat momenteel niet meer).

Na de checks start de boarding. Twee passagiers ontbreken bij de telling — lichte stress — maar gelukkig duiken ze al snel op. Opgelucht sluiten we alsnog op tijd de deuren.

Net zoals gisteren volgt er na het opstijgen een eerste food -en drinkservice. De vlucht naar Tenerife duurt 4 uur, wat best lang is, dus doen we nog een tweede service. We passeren ook met de duty free items en nemen zelf ook een korte pauze om iets te eten.

We vliegen van Luik naar Tenerife. In Tenerife stappen passagiers af én op. Sommigen blijven zitten voor Las Palmas, anderen stappen op en reizen met ons mee tot in Luik. Extra tellen, extra checks, alles om zeker te zijn dat iedereen op de juiste bestemming belandt.

Na een korte leg van Tenerife naar Las Palmas volgt er opnieuw een turnaround. Passagiers stappen af en stappen op. Ondertussen worden ook de toiletten gepoetst en controleren we ook de cabine.

Eenmaal de deuren zijn gesloten, zetten we koers naar Luik. In totaal 182 passagiers, waaronder vijf baby’s. We herhalen opnieuw de stappen tijdens de vlucht: service, duty free, eten, service … 12 uur nadat ik incheckte op de luchthaven, check ik uit. Ik voel een kleine vermoeidheid, maar ook de voldoening om zoveel passagiers, zoveel mensen van A naar B te hebben gebracht.

De wekker gaat opnieuw vroeg. Met nog wat slaap in mijn ogen verzamel ik mijn spullen voor school en start een nieuwe schoolweek. Het weekend voelt als een marathon, maar ook als een mini-avontuur vol leermomenten, verantwoordelijkheid en mooie verhalen.

/